Ta strona wykorzystuje ciasteczka ("cookies") w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z naszego serwisu. Czy wyrażasz na to zgodę?

Czytaj więcej

ZASADY PRZYGOTOWANIA ARTYKUŁÓW

Zasady przygotowania artykułów i recenzji do rocznika „Acta Albaruthenica”

  • Redakcja rocznika przyjmuje do druku artykuły naukowe wcześniej nigdzie nieopublikowane z zakresu białorutenistyki (głównie literatura i język). Plik należy podpisać w następujący sposób: nazwisko_ pierwsze dwa lub trzy wyrazy tytułu artykułu.
  • Materiały zamieszczane są w języku polskim, białoruskim i angielskim.
  • Przesłane teksty powinny być napisane za pomocą jednego z typowych edytorów, najlepiej w najnowszych wersjach MS Word for Windows. Tekst powinien być przygotowany przy wyłączonej funkcji automatycznego dzielenia wyrazów. Format czcionki: Cambria, wielkość: 12, odstęp między wierszami: 1,5.
  • Układ artykułu:
  1. Autor (imię i nazwisko): w j. artykułu, przy alfabetach wschodnich zapis również w j. angielskim (według zapisu w paszporcie).
  2. Afiliacja: w j. artykułu oraz w j. angielskim wraz z podaniem kraju, np. Uniwersytet Warszawski, Polska; University of Warsaw, Poland
  3. Kod ORCID.
  4. Służbowy adres e-mail (do opublikowania w piśmie).
  5. Tytuł w j. artykułu, angielskim (wyrazy samodzielne pisane od wielkiej litery, czyli oprócz spójników, zaimków, np. on, a, the, about), polskim lub białoruskim (jeśli j. polski lub białoruski jest j. artykułu, to pojawia się na pierwszej pozycji).
  6. Streszczenie (około 800 znaków) i słowa klucze (5–7) w j. angielskim.
  7. Tekst artykułu.
  8. References (= bibliografia).
  9. Streszczenia (około 800 znaków) i słowa klucze (5–7) w  polskim i białoruskim.

Przykłady niżej:

  • W recenzji stosujemy podobne zasady jak w artykule co do danych autora recenzji. Nad tekstem recenzji zamieszczamy nagłówek (pogrubiony) odnoszący się do recenzowanej pracy [imię i nazwisko autora recenzowanej pracy, rok wydania, tytuł pozycji (kursywa),  miejsce wydania i wydawnictwo, liczba stron].
  • Przykład

 

Oprócz recenzji Redakcja przyjmuje artykuły recenzyjne, w których autor na podstawie recenzowanej pozycji dodaje od siebie nowe analizy i wnioski, odwołuje się do literary przedmiotu. Wówczas należy sporządzić odnośniki oraz References (bibliografię) wg takich samych zasad jak dla artykułów.

  • W sprawozdaniach z konferencji oraz z badań terenowych stosujemy podobne zasady jak w artykule co do danych autora sprawozdania. Nad tekstem sprawozdania umieszczamy tytuł konferencji (czcionka pogrubiona), miejsce i czas jej zorganizowania (dzień, miesiąc, rok).
  • Wraz z tekstem (jako plik pomocniczy) powinny być złożone następujące dane o autorze: imię i nazwisko, tytuł oraz stopień naukowy, miejsce pracy (uczelnia lub inna instytucja, katedra/zakład, funkcja, adres miejsca pracy), e-mail (najlepiej służbowy), adres do korespondencji, specjalność naukowa, zainteresowania naukowe oraz wykaz wszystkich artykułów autora z ostatnich 2 lat. Przysyłając dane osobowe, autor wyraża zgodę na ich upublicznienie zarówno w wersji drukowanej, jak i elektronicznej.
  • Do artykułu/recenzji należy dołączyć Oswiadczenie (do pobrania), które musi być podpisane własnoręcznym podpisem autora. Wypełnione i podpisane oświadczenie można dostarczyć osobiście do Katedry Białorutenistyki, przesłać pocztą tradycyjną na adres Redakcji, ewentualnie zeskanować/sfotografować i skan/zdjęcie oryginału przesłać pocztą elektroniczną na adres actaalba@gmail.com
  • Objętość artykułów nie powinna być mniejsza niż 0,5 arkusza wydawniczego (20 000 znaków ze spacjami) oraz nie większa niż 1 arkusz wydawniczy (40 000 znaków ze spacjami). Objętość zamieszczanych recenzji i sprawozdań do 8 000 znaków ze spacjami. Indywidualne przypadki należy skonsultować z Redakcją.
  • Cytaty do trzech linii tekstu ujmujemy w cudzysłów (bez kursywy), cytaty dłuższe wyróżniamy za pomocą wcięcia (dotyczy całości cytatu), stosując czcionkę 10 pkt.; fragmenty opuszczone należy oznaczyć trzema kropkami w nawiasach okrągłych (…) w tekstach w języku polskim i angielskim oraz ostrokątnych <…> w tekstach w języku białoruskim.

  • Używamy skrótu dla oznaczenia okresów, np. r. (zamiast rok, roku), w. (zamiast wiek, wieku), г. (zamiast год, годзе), ст. (zamiast стагоддзе, стагоддзі).
  • Odautorskie komentarze podajemy w formie przypisów dolnych (czcionka 10 pkt.), wprowadzanych automatycznie. Przypis w tekście głównym w języku polskim i białoruskim umieszczamy przed kropką (1.) lub po cudzysłowie i przed kropką (”1.), a w tekście w języku angielskim po kropce (.1). Nie stosujemy dwóch przypisów w jednym miejscu.
  • W tekście dopuszcza się stosowanie wyróżnień, tj. kursywę i pogrubienie. Kursywą podajemy tytuły cytowanych pozycji zwartych i artykułów (w tekście i przypisach), wyrażeń obcojęzycznych oraz dla wyrazów i wyrażeń stanowiących przykłady. Pogrubienie – rezerwujemy dla tytułów, terminów i partii tekstów wymagających wyróżnienia.
  • W cudzysłów („” bez kursywy) ujmujemy (w tekście głównym i przypisach) tytuły czasopism, np. „Acta Albaruthenica” (w tekstach w języku angielskim czasopisma zapisywane są kursywą bez cudzysłowu, np. Acta Albaruthenica).
  • W przypadku przywoływania nazwiska badacza za pierwszym razem podajemy pełne imię i nazwisko, a w kolejnych przywołaniach samo nazwisko lub z inicjałem imienia.
  • W przypadku przywoływania nazw instytucji za pierwszym razem podajemy pełną nazwę wraz ze skrótowcem, w kolejnych przywołaniach należy posługiwać się skrótowcem.
  • Odnośniki bibliograficzne dotyczące literatury przedmiotu umieszczamy wewnątrz tekstu w nawiasach kwadratowych, np. [Kowalski 2025: 34].
  • Teksty złożone do rocznika powinny być poprawne pod względem językowym i przygotowane zgodnie z określonymi przez Redakcję wymogami. Teksty niespełniające tych wymogów nie będą przyjmowane do druku.
  • Odpowiedzialność wynikającą z praw autorskich i praw wydawniczych ponosi autor publikacji.

ZASADY SPORZĄDZANIA ODNOŚNIKÓW:

Odnośniki umieszczamy w tekście głównym w następujący sposób:

[nazwisko rok wydania: strony], np. [Александровіч 1971: 15]

1 autor: [Kot 2015: 58],

Prace jednego autora wydane w ciągu jednego roku oznaczamy kolejnymi literami alfabetu i oddzielamy przecinkami: [Kmita 2015a: 65, 2015b: 120–124] (dla przedziału stron używamy myślnika (–) a nie dywizku (-))

2 autorów jednej pracy: [Barys, Kalita 2015: 65],

3 autorów jednej pracy: [Barys, Kalita, Trat 2015: 65],

wielu autorów: [Kalita i in. 2015: 65] – w bibliografii pod artykułem wymieniamy nazwiska wszystkich autorów.

Jeśli nazwisko autora pojawia się w zdaniu, nie należy go powtarzać w nawiasie, np. „Jan Kot [1933: 123–125] wprowadził termin…”; „W swoich [1922a, 1922b] artykułach Steward argumentował, że…”.

Jeśli powołujemy się na pracę różnych autorów, to wymieniamy je chronologicznie ze względu na rok wydania (zaczynamy od prac najstarszych) i oddzielamy średnikami, np. [Kalita 2001: 15; Barys 2015: 65].

Prace pod redakcją podajemy tak samo jak prace autorskie z dodaniem w nawiasie okrągłym (red.) / (рэд.) / (ed.), w zależności od języka artykułu, np.

1 redaktor: [Kowalski (red.) 2015: 54],

2 redaktorów jednej pracy: [Barys, Kalita (red.) 2015: 65],

3 redaktorów jednej pracy: [Barys, Kalita, Trat (red.) 2015: 65],

wielu redaktorów: [Kalita i in. (red.) 2015: 65] – w bibliografii pod artykułem wymieniamy nazwiska wszystkich redaktorów.

 

ZASADY SPORZĄDZANIA BIBLIOGRAFII:

Autor sporządza jeden wykaz literatury (References) dla całej pracy. Kolejność pozycji bibliograficznych powinna być alfabetyczna, według nazwisk autorów lub redaktorów – nie należy wyróżniać sekcji w bibliografii, tylko podawać pozycję jedna pod drugą. Nie należy numerować/wypunktowywać kolejnych prac, każdą nową pracę należy zacząć od nowego akapitu.

Redaktorów prac zbiorowych i słowników należy wymienić wszystkich i oznaczyć po nazwisku skrótem w języku zgodnym z publikacją (red.) / (pэд.) / (ed.), w zależności od języka artykułu. Zestawienie powinno zawierać jedynie prace przywoływane lub cytowane w tekście (należy sprawdzić, czy wszystkie prace cytowane znalazły się w bibliografii i czy nie ma w bibliografii pozycji, do których nie ma odnośników w tekście).

Prace jednego autora powinny być podawane od najstarszej do najnowszej, np.:

Kaleta Radosław. 2014. Białorusko-polska homonimia międzyjęzykowa. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy Instytutu Slawistyki Polskiej Akademii Nauk.

Kaleta Radosław. 2015. Polsko-białoruska lapsologia glottodydaktyczna. Warszawa: Katedra Białorutenistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Kaleta Radosław. 2018. Błędologia w glottodydaktyce białorutenistycznej. Warszawa: Katedra Białorutenistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Prace tego samego autora wydane w tym samym roku podajemy w kolejności alfabetycznej tytułów (przedziały stron podajemy z myślnikiem –, a nie z łącznikiem/dywizem -), np.:

Kaleta Radosław. 2013a. O projekcie słownika białorusko-polskich fałszywych przyjaciół tłumacza na tle dorobku leksykografii polsko-białoruskiej. „Studia Slavica” XVII/1: 83–90.

Kaleta Radosław. 2013b. Rodzaje homonimii międzyjęzykowej (przegląd stanowisk). „Respectus Philologicus” 23(28): 141–150.

Kaleta Radosław. 2013c. Złudne odpowiedniki białorusko-polskie. „Studia z Filologii Polskiej i Słowiańskiej” 48: 123–141.

Pozycje bibliograficzne zapisane białoruską cyrylicą w bibliografii muszą być uzupełnione przez wariant transliterowany Scholarly na stronie  https://www.translitteration.com/transliteration/en/belarusian/scholarly/ 

Pozycje bibliograficzne zapisane rosyjską cyrylicą w bibliografii muszą być uzupełnione przez wariant transliterowany Scholarly na stronie  https://www.translitteration.com/transliteration/en/russian/scholarly/

Dla jać ѣ transliteracja to ě – trzeba wybrać Old Church Slavonic Scholarly w transliteracji https://www.translitteration.com/transliteration/en/old-church-slavonic/ala-lc/

Po wariancie transliterowanym w nawiasie kwadratowym powinien być umieszczony oryginał cyryliczny.

 

Monografie i słowniki

Aleksandrovič Scjapan. 1971. Pucjaviny rodnaha slova. Minsk: BDU [Александровіч Сцяпан. 1971. Пуцявіны роднага слова. Мінск: БДУ].

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim i angielskim: [Aleksandrovič 1971: 15]; odnośnik w tekście w języku białoruskim: [Александровіч 1971: 15].

Kłoskowska Antonina (red). 1991. Encyklopedia kultury polskiej XX wieku. Pojęcia i problemy wiedzy o kulturze. Wrocław: Wiedza o Kulturze.

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim i angielskim: [Kłoskowska (red.) 1991: 15]; odnośnik w tekście w języku białoruskim: [Kłoskowska (рэд.) 1991: 15].

Chylak-Schroeder Teresa, Głuszkowska-Babicka Jadwiga, Jasińska-Socha Teresa (red.). 2012. Słownik białorusko-polski. Warszawa: Katedra Białorutenistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim i angielskim: [Chylak-Schroeder, Głuszkowska-Babicka, Jasińska-Socha (red.) 2012: 15]; odnośnik w tekście w języku białoruskim: [Chylak-Schroeder, Głuszkowska-Babicka, Jasińska-Socha (рэд.) 2012: 15].

W przypadku częstego odwoływania się do wielu różnych słowników możliwe jest używanie skrótowców tytułów słowników zamiast ich redaktorów, np. [SBP 2012: 15]. W takiej sytuacji należy w bibliografii podać następujące dane:

SBP 2012 = Chylak-Schroeder Teresa, Głuszkowska-Babicka Jadwiga, Jasińska-Socha Teresa (red.). 2012. Słownik białorusko-polski. Warszawa: Katedra Białorutenistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

DSB 1989 = Malažaj Halina (rèd.). 1989. Dyjalektny sloŭnik Brèstčyny. Minsk: Navuka i tèxnika [ДСБ 1989 = Малажай Галіна (рэд.). 1989. Дыялектны слоўнік Брэстчыны. Мінск: Навука і тэхніка].

Należy konsekwentnie wybrać jeden sposób podawania pozycji słownikowych: albo wszystkie wg skrótów, albo wszystkie wg nazwisk redaktorów.

 

Rozdziały w monografiach

Kisjalëŭ Henadz′. 1994. Kisel′ Apanas. U: Belaruskija pis′menniki: Bijabiblijahrafičny sloŭnik u 6 tamax. Minsk: Belaruskaja Èncyklapedyja. 65–98 [Кісялёў Генадзь. 1994. Кісель Апанас. У: Беларускія пісьменнікі: Біябібліяграфічны слоўнік у 6 тамах. Мінск: Беларуская Энцыклапедыя. 65–98].

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim i angielskim: [Kisjalëŭ 1994: 15]; odnośnik w tekście w języku białoruskim: [Кісялёў 1994: 65].

Raźny Anna. 2001. Wiechi – od poszukiwań wolności do zniewolenia totalitarnego. Z doświadczeń inteligencji rosyjskiej. W: Inteligencja. Tradycja i nowe czasy. Red. Hanna Kowalska. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego. 15–25.

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim, białoruskim i angielskim: [Raźny 2001: 15].

Zawsze należy podawać imię i nazwisko redaktora monografii zbiorowej. W przypadku prac białoruskich i rosyjskich zamiast imienia można podać inicjał(y), gdyż tak zwykle się pisze na stronie tytułowej cytowanej pracy.

Demidova Kalerija. 2008. Dialektnaja jazykovaja kartina mira i osobennosti ejo reprezentacii v častnyx dialektnyx sistemax (na materiale russkix govorov Urala). V: Leksičeskij atlas russkix narodnyx govorov (materialy i issledovanija). Red. S.A. Myznikov, E.Ž. Kuznecova, O.N. Krylova, O.V. Glebova.Sankt-Peterburg: Nauka. 68–80 [Демидова Калерия. 2008 Диалектная языковая картина мира и особенности её репрезентации в частных диалектных системах (на материале русских говоров Урала). В: Лексический атлас русских народных говоров (материалы и исследования). Ред. С.А. Мызников, Е.Ж. Кузнецова, О.Н. Крылова, О.В. Глебова. Санкт-Петербург: Наука. 68–80].

 

Artykuły w czasopismach

Šljubski Aljaksandr. 1927. Konfiskacyja PANA TADÈUŠA D.-Marcinkeviča. “Uzvyšša” 2: 200–201 [Шлюбскі Аляксандр. 1927. Конфіскацыя ПАНА ТАДЭУША Д.-Марцінкевіча. “Узвышша” 2: 200–201].

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim i angielskim: [Šljubski 1927: 15]; odnośnik w tekście w języku białoruskim: [Шлюбскі 1927: 15].

Nazwy czasopism w artykułach w języku białoruskim podajemy w cudzysłowie “”, np. “Узвышша”, a w artykułach w języku polskim – w cudzysłowie „”, np. „Acta Albaruthenica”. Nazwy czasopism w artykułach w języku angielskim piszemy kursywą, np. Acta Albaruthenica.

Bruchnalski Wilhelm. 1922. Z “Pamiętników” M. Marksa, witebszczanina. „Lud” XXI: 151.

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim, białoruskim i angielskim: [Bruchnalski 1922: 15].

Levancèvič Lena. 2025. “Karcina svetu”: pytanni typalohii ŭ linhvistyčnyx dasledavannjax. “Trudy BHTU. Ser. 4. Print- i mediatexnologiiˮ 1(291): 120–125 [Леванцэвіч Лена. 2025. “Карціна свету”: пытанні тыпалогіі ў лінгвістычных даследаваннях. “Труды БГТУ. Сер. 4. Принт- и медиатехнологииˮ 1(291): 120–125].

 

 

Materiały archiwalne

LVIA 1248–2–1497, l. 234–247v, Lietuvos valstybės istorijos archyvas (dodatkowo można również podać tytuł dokumentu).

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim, białoruskim i angielskim: [LVIA] (dodatkowo można również podać konkretny numer czy sygnaturę, jeśli dokumentów jest więcej).

NHA RB u Hrodne, f. 1, vop. 22, spr. 1121, ark. 401–418v, Nacyjanal′ny histaryčny arxiŭ Belarusi ŭ Hrodne [НГА РБ у Гродне, ф. 1, воп. 22, спр. 1121, арк. 401–418v, Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі ў Гродне].

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim i angielskim: [NHA]; odnośnik w tekście w języku białoruskim: [НГА] (dodatkowo można również podać konkretny numer czy sygnaturę, jeśli dokumentów jest więcej).

 

Publikacje internetowe

Podajemy tu pozycje, które są dostępne tylko w Internecie. Należy podać wszystkie dostępne dane na stronie: nazwisko i imię autora tekstu, tytuł, rok opublikowania tekstu na stronie (jeśli jest podany). Dodajemy też oznaczenie [online], link (jeśli jest bardzo długi proszę go skrócić za pomocą skracacza URL dostępnego w sieci) oraz datę dostępu do tekstu w nawiasie kwadratowym (bez słowa: dostęp).

Genealogia Polaków: Katalog Powstańców Styczniowych [online] https://genealogia.okiem.pl/powstanies/index.php?nazwisko=Piekarski [28.09.2019].

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim, białoruskim i angielskim: [Genealogia Polaków… (online)]. (Jeśli tytuł jest długi wystarczy podać w odnośniku tylko pierwsze 2–3 słowa i dodać wielokropek. Jeśli na stronie nie ma podanego roku publikacji, to dodajemy w nawiasach określenie (online).

Gliński Mikołaj. Polska i Białoruś – żywoty bliźniacze [online] https://culture.pl/pl/artykul/polska-i-bialorus-zywoty-blizniacze [25.03.2025].

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim, białoruskim i angielskim: [Gliński (online)].

Korbut Viktar. 2021. Movaznavec: Stanovišča belaruskaj movy ŭ Pol′ščy sënnja najlepšae z usix krain za mežami Belarusi [Корбут Віктар. 2021. Мовазнавец: Становішча беларускай мовы ў Польшчы сёння найлепшае з усіх краін за межамі Беларусі] [online] https://www.polskieradio.pl/396/8226/artykul/2818282 [01.10.2021].

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim i angielskim: [Korbut 2021];  odnośnik w tekście w języku białoruskim: [Корбут 2021].

Nieopublikowane prace doktorskie/magisterskie

Kaleta Radosław. 2007. Wybrane aspekty morfologiczne w porównaniu dwóch ortograficznych standardów: taraszkiewicy i narkomauki. Praca magisterska. Promotor: dr hab. Nina Barszczewska. Warszawa: Uniwersytet Warszawski.

Należy podać nazwisko promotora pracy, typ pracy oraz miejsce wydania.

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim, białoruskim i angielskim: [Kaleta 2007: 15].

 

Wystąpienie na konferencji

Bernatowicz Joanna. 2024. Polski przekład Długiej drogi do domu Wasila Bykaua – wyzwania, konteksty, strategie translatorskie. Konferencja Wasil Bykau. Dziedzictwo literackie w nowej perspektywie (z okazji 100-lecia urodzin literata). Uniwersytet Warszawski.

Odnośnik do tej pracy w tekście artykułu w języku polskim, białoruskim i angielskim: [Bernatowicz 2024].